مقاومت ايران پيشنهاد بسته تشويقي جديد از سوي كشورهاي 1+5 را ادامه سياست خسارتبار مماشات با فاشيسم ديني حاكم بر ايران مي‌داند و نسبت به عواقب خطرناك آن هشدار مي‌دهد. سياستي كه فرصت پاياني براي توليد بمب اتمي را در اختيار ملايان قرار مي‌دهد. مخفي نگهداشتن جزئيات اين «بسته» نيز جزئي از تلاش طراحان آن براي زد‌و‌بند با اين رژيم قرون‌وسطايي و دور نگهداشتن آن از افكار عمومي است. چيزي كه از رسوايي مضاعف اين سياست و اين «بسته تشويقي» خبر مي‌دهد.
ارائه اين بسته جديد درست در روزي انجام مي‌شود كه پاسدار احمدي‌نژاد، رئيس‌جمهور اين رژيم، گفت: «دموكراسي غربي و امنيت غربي به بن‌بست رسيده است… صداي فرو ريختن اين نظم دنيا را پر كرده است. ما مي‌خواهيم مناسبات جديدي در دنيا تنظيم كنيم… اگر ملت ايران از دو سال پيش در مسأله هسته‌يي پيروز شدند، به‌خاطر آن بود كه از اين نظم خارج شدند، آنها ايستادند و اگر مي‌خواستند بر اين اساس عمل كنند به‌هيچ‌وجه به نتيجه نمي‌رسيدند» (خبرگزاري حكومتي ايسنا، اول مه‌2008).
ارائه مشوقهاي جديد به رژيم آخوندي، جايزه دادن به نقض مستمر قطعنامه‌هاي پياپي شوراي امنيت ملل متحد از سوي اين رژيم است. اين يك ركورد شرم‌آور در استمالت در قبال رژيمي است كه امروز بزرگترين حامي صدور تروريسم در جهان و اولين ناقض حقوق بشر است و با تمام قوا در صدد استقرار يك امپراطوري جهاني اسلامي است.
دسترسي به بمب اتمي يك اهرم ضروري براي ادامه بقاي رژيمي است كه مورد نفرت 95درصد مردم ايران است. به‌همين‌خاطر ملايان هيچ‌گاه از آن دست بر نخواهند داشت. ولي‌فقيه و رئيس‌جمهور اين رژيم با تصفيه باندهاي رقيب از مجلس آخوندي در صدد هستند با عوارض داخلي و بين‌المللي حركت شتابان به سمت بمب اتمي مقابله كنند.
احمدي‌نژاد روز 15مارس پيام مجلس جديد را استفاده از همه ظرفيتهاي اتمي توصيف كرد و روز 4‌آوريل به خبرگزاري كيودو گفت تعليق غني‌سازي «موضوع غير‌قابل مذاكره» و متعلق به گذشته مي‌باشد.