در آستانه روز جهاني كارگر اغلب كارگران كارخانه‌ها و واحدهاي توليدي در ايران با سركوب شديد رژيم ضد‌بشري آخوندي مواجهند.
از ابتداي سال جديد اعتصابات و اعتراضات كارگري دهها كارخانه و كارگاه توليدي از‌جمله لاستيك البرز (كيان‌تاير)، نيشكر هفت‌تپه، زعبل شوشتر، اميركبير دشت‌آزادگان، كشتي‌سازي صدرا، فرنخ‌ـ مه‌نخ قزوين، معدن زغال سنگ طبس، مس سرچشمه، جهاد كشاورزي بوشهر، سدگاوميشان كامياران، سياه زخ ديواندره، پونل پاكدشت، شركت انرژي‌گستر بصير عسلويه، چيني ارس آذربايجان شرقي، چغندركاران مرودشت، مجتمع پتروشيمي موسوم به غدير در ماهشهر، پشمينه‌باف قزوين، ريسندگي مهركوپاي اصفهان، شركت نورد كرج، شركت صنايع مخابراتي ايران، كارخانه صندوق نسوز خرم، چيني حميد، کارگران شهرداري سعدآباد، آونگان اراك، ايران خودرو كه اغلب براي دريافت حقوق معوقه‌شان دست به اعتراض زده‌اند در بر گرفت.
عليرضا محجوب، دبيرخانه كارگر رژيم، در مصاحبه با خبرگزاري حكومتي ايسنا (10‌ارديبهشت) در مورد كارگران قراردادي و پيماني گفت: «در بخش خصوصي كه مأخذي براي بررسي تعداد اين افراد وجود ندارد، اما در بخش دولتي تعداد اين كارگران دو ميليون نفر است كه با در نظر گرفتن كارگاههاي متوسط و بزرگ، تعداد كارگران قراردادي كشور دو ميليون و پانصد هزار نفر مي‌شود».
كارفرمايان كه اغلب توسط رژيم به كار گمارده شده‌اند به‌منظور گريز از پرداخت حداقل حق بيمه و ساير مزاياي كارگران به روشي ضد‌انساني رو آورده‌اند و مبناي استخدام اكثر كارگران را استخدام پيماني قرار داده‌اند تا هر آينه تصميم گرفتند آنان را به‌راحتي اخراج كنند. تعدادي از كارگران و اعضاي سنديكاهاي كارگري كه توسط خود كارگران تشكيل شده بودند دستگير و روانه زندانها شده و زير شكنجه قرار گرفتند.
مقاومت ايران در آستانه عيد جهاني كارگران كليه سازمانها و مجامع مدافع حقوق كارگران، سنديكاها و اتحاديه‌هاي كارگري و به‌ويژه سازمان بين‌المللي كار را به‌محكوم‌كردن سياستهاي ضد‌كارگري رژيم آخوندي و سركوب كارگران و زحمتكشان ايران فرا مي‌خواند و خواستار حمايت از حقوق آنان مي‌باشد.