چهار سال پیش در یک زد و بند نفرتانگیز بین رژیم ایران و تعدادي از کشورهای اتحادیة اروپا بهویژه رئیس دورهيی وقت این اتحادیه، نام پاک و پرافتخار سازمان مجاهدین را که در تمام هزاران عملیات خود علیه مراکز و مقامات و مهرههای جنایت و سرکوب رژیم هیج انسان بیگناهی را هدف قرار نداده بود، در یک کپیبرداری از لیست مشابه در وزارت خارجة آمریکا در لیست خود قرار داد.
این در حالی بود که یک ماه قبل از این نامگذاری توسط اتحادیة اروپا در یک جلسة بررسی سازمانهای تروریستی در دانمارک که وزیر خارجة آن نیز حضور داشت و نام سازمان مجاهدین را هم وارد میکنند که وزیر خارجة دانمارک مخالفت ميكند و...
اما ناگهان درست یک ماه بعد از آن بود که با معاملة هفت و نیم میلیارد یورویی اعلام میکنند که نام سازمان مجاهدین هم در آن لیست کذایی قرار گرفته است و همان وزیر خارجه باز هم مورد سوال قرار گرفت و این تناقض با موضع یک ماه پیشش به او گوشزد شد. اما بوی یوروهای میلیاردی برای او هم چون سایر همقطارانش در اروپا فراموشی آورده بود و یادش نمیآمد.
در این چهار سال صدها تظاهرات و گردهمایی و آکسیون اعتراضی همراه با حمایت هزاران پارلمانتر اروپایی علیه این بیعدالتی آشکار انجام گرفته است. اما متأسفانه آنچه که در این سو یعنی در سوی اتحادیة اروپا یافت نمیشده شرم و حیا بوده که با پول معاملهاش کردهاند.
این کشورها تا آنجا در رذالت خود در همکاری و مماشات با رژیم پیش رفتند که در یک قرار داد در سال گذشته به نام پیمان پاریس علناً به رژیم قول باقيماندن نام مجاهدین در لیست تروریستی را در ازای همکاری هستهيی رژیم دادند. اما از آنجایی که این رژیم به هیچ عهد و پیمانی وفادار نبوده و نیست، آن پیمان عملاً از دور خارج شده است.در سال پیش اکثریت پارلمان نروژ بر این بیعدالتی صحه گذاشت و از دولت خود خواست تا در بارة این لیست تجدیدنظر کند.
در ماه گذشته تمامی سنای بلژیک در یک دادرسی علیه این برچسب ناجوانمردانه بهصورت یک مصوبه از دولت خود خواست تا نام مجاهدین را از لیست تروریستی اتحادیة اروپا خارج کند.
اما موضع امروز دولت نروژ چرخیدن اوضاع در جهت خروج تمام و کمال نام سازمان مجاهدین از لیستهای تروریستی است و این نشان از این دارد که دولتها باید در مقابل ارادة مقاومت و مردم ایران سر خم کنند و غلط کردة خود را پس بگیرند.
در یک جلسة پارلمانی در انگلیس یکی از نمایندگان با اشاره به قرار داشتن مجسمة چرچیل در خارج مجلس که با فاشیسم هیتلری سر سازش و مماشات نداشت گفت که مسلماً این مجسمه استراو نخواهد بود که در بیرون مجلس قرار خواهد گرفت!
زدودن این برچسب برای مقاومت و مردم ما بهای سنگینی داشت و چه خونها و چه رنجها به پاي پان ريخته شد، از بیش از یکصد و بیست بار بمباران قرارگاههای ارتش ازادیبخش در یک شب در زمان جنگ عراق تا کودتای ننگین هفدة ژوئن که حریم حرمت رئيسجمهور برگزیدة مقاومت ما را در هم نوردید و تا بسیاری خوابهای پنبهدانهيی آخوندها برای سربه نیست کردن آلترناتیو دموکراتیک خود با بهانة همین برچسب تروریستی به مقاومت ایران و تا هزاران توطئة ریز و درشت دیگر که با همین بهانه انجام گرفت و همچنان ادامه دارد.
اما راه حل سوم به پیش میرود و رؤیای کهن ایرانیان را برای استقرار یک دولت ملی و مردمی پس از یکصد سال به منصه ظهور خواهد رساند.
موضع نروژ و سرنوشت مبهم ليست تروريستي
» 